Nieuwe kaarten, nieuwe kansen leek het deze week. Met een schuin oog bleven beleggers kijken naar de laatste ontwikkelingen omtrent de vergadering volgende week woensdag en donderdag van de Fed betreffende het nieuwe opkoopbeleid (met name wegens gebrek van belangrijke economische cijfers). Werd er afgelopen weken nog van de allerhoogste torens geschreeuwd dat er vergeldingsacties moesten plaatsvinden in Syrië, lijkt het deze week al alledaags en oninteressant te zijn. De angst op een directe militaire invasie in Syrië is afgenomen nadat Obama dinsdagavond het Congress heeft gevraagd om de stemming over Syrië tijdelijk uit te stellen. Obama wil eerst het voorstel van Rusland afwachten waarin het land Syrië wil bewegen om de chemische wapens onder internationaal toezicht te plaatsen. Angst op een aanval nam hierdoor direct af en zorgen verschoven naar de aanstaande plannen van de Fed.

Ondanks dat Syrië afgelopen week de aandacht van beleggers niet kon vasthouden verwachten analisten dat de tumult in Syrië een veel grotere impact op de beurzen zal hebben dan de oorlog in Libië of rommelingen in Egypte. Ondanks dat het land ‘slechts’ een GDP van $75 miljard heeft, heeft het land geen natuurlijke grondstoffen of grote bedrijven die de klappen kunnen opvangen. Daar komt bij dat de olieprijs verder onder druk zal komen te staan (verwachte stijging naar $115 per vat), ook dreigt buurland Turkije slachtoffer te worden van de Syrische onzekerheden waardoor ook Europa terug in recessie kan komen. Juist nu Europa in een delicate fase is aanbeland moeten we niet in dezelfde voetsporen treden als de VS. Dat het beter lijkt te gaan met de Europese economie betekent immers niet dat dat ook daadwerkelijk gebaseerd is op reële economische cijfers. Er dient namelijk wel een belangrijke kanttekening geplaatst te worden: er zijn tijdens de zomerperiode weinig beleidsveranderingen doorgevoerd waardoor veel landen een vrijbrief kregen om een beetje verder te sukkelen. Niet te vergeten is dat de aanstaande verkiezingen in Duitsland op 22 september alle Europese besluitvorming lam heeft gelegd.

Uit de peilingen is gebleken dat de kans groot is dat Merkel de verkiezingen wint- maar met een meer socialistische inslag en een vriendelijkere houding naar de minder bedeelde Europese landen. Duitsland heeft immers onlangs ook geld geleend aan Spaanse bedrijven met als insteek flexibeler om te gaan met hervormingen. De kans is groot dat de zuidelijke landen meer tijd zullen krijgen om hun schulden af te betalen. Wel wordt verwacht dat haar partij, de CDU (/CSU) geen meerderheid zal behalen. Dan rest dus eigenlijk de belangrijke vraag met wie Merkel zal moeten samenwerken en belangrijker nog, wat zijn hiervan de gevolgen voor Europa. RBS-analisten hebben gerapporteerd dat het eigenlijk niet uitmaakt met welke partij Merkel een coalitie zal vormen want in elk scenario lijkt het dat de houding naar Europa versoepeld zal worden.

De Duitse werkloosheid bevindt zich op het laagste niveau van de laatste 20 jaar, huizenprijzen en lonen stijgen. Het BBP is de laatste vijf jaar harder gegroeid dan waar dan ook in Europa.

Het risico zit voornamelijk in de kans dat er een strikter beleid gevoerd gaat worden naar de banken in Duitsland, waardoor de interne kredietverlening sterk onder druk kan komen te staan. Analisten verwachten dat de Duitse verkiezingen op korte termijn geen grote wijziging in Europa teweeg zullen brengen. Wel verwacht men dat als ze achter de rug zijn er weer beweging in tal van processen met de daarbij behorende politieke risico's en volatiliteit in de markten zal komen.

Goud heeft weer wat klappen gekregen afgelopen week. Ondanks het algemene risico van een escalatie in Syrië en van een aanhoudende discussie in de VS over het schuldenplafond is goud afgelopen week met 5,4% gedaald naar $1304/ toz. Niet alleen bleek het Russische voorstel om de chemische wapens van Al-Assad onder internationaal toezicht te stellen dé oplossing te zijn van het probleem in Syrië, ook daalde het begrotingstekort in Amerika in augustus op jaarbasis naar $147,9 miljard tov $190,5 een jaar eerder. Het totaalbedrag voor de eerste 11 maanden van het fiscale jaar bedraagt $755,3 miljard (35% lager dan zelfde periode vorig jaar).

Het lijkt een gelopen race voor goud, maar niets is minder waar: zelfs de grootste financiële instellingen ter wereld zijn het absoluut niet met elkaar eens over de vooruitzichten voor goud. JPMorgan Chase, Bank of America, Barclay’s en Merrill Lynch bevinden zich op dit moment duidelijk in het ‘Golden Bull kamp’ en zijn de strijd tegen het ‘Golden Bear kamp’ bestaande uit Goldman Sachs, Societe Generale en Citigroup.

Niemand kan de stelling van de ‘Bears’ ontkrachten dat het aantrekken van de Amerikaanse economie en de plannen van de Fed om het opkoopprogramma af te bouwen negatieve impact op de goudprijs heeft. Immers neemt de angst op stijgende inflatie hierdoor af en zullen beleggers veelal op zoek gaan naar hogere risco’s en bijhorende rendementen. Toegegeven: het risico op stijgende inflatie is afgelopen periode aanzienlijk gedaald. Immers zorgt de hoge werkeloosheid ervoor dat er nauwelijks loonstijgingen plaatsvinden.

De ‘Bulls’ zijn er van overtuigd dat ondanks de kortstonde gouddaling, de ‘tapering’ van de Fed juist positief effect op de goudkoersen zal hebben. Dit omdat het werkeloosheidspercentage afgelopen maand is gedaald naar 7,3%, maar dat de arbeidsparticipatie slechts 63,2% is (het laagste punt sinds 1978). Met andere woorden, de Amerikaanse economie staat bij lange na nog niet zo sterk als dat ze ons doen geloven. Hierdoor wordt verwacht dat de beurzen op korte termijn een harde landing zullen maken. Beleggers beseffen immers steeds meer dat de enorme monetaire verruiming en dalende rentes al zijn uitgewerkt en dat er nog te weinig zicht is op echte economische verbetering. Goud zal profiteren van deze heikele marktomstandigheden.

Het lijkt erop dat het taperen van de Fed vooralsnog alleen positief effect heeft op de Amerikaanse beurzen. Is dat ook wel zo of lijkt dit weer een gevalletje ‘nieuwe kleren van de keizer’ te zijn. Zolang de Fed maar blijft roepen dat het goed gaat, ondanks dat niemand het ziet, wie is de rest van de wereld dan om er tegenin te gaan- lijkt iedereen te denken...

Niet voor niets dus dat beleggers met steeds grotende worden argusogen kijken naar de Amerikaanse beurzen. Volgens steeds meer analisten - waaronder Marc Faber - staan de aandelenmarkten in de tweede helft van het jaar een crash te verwachten die overeenkomt met die van 1987. Ondanks de correctie op de beurzen vorige week, is er nog steeds sprake van een sterke rally op de Amerikaanse aandelenmarkten. De S&P 500 is immers sinds het begin van dit jaar al met 20% gestegen. En net als in de rally toen, groeien bedrijfswinsten slechts mondjesmaat en raaken de markten sterk overgewaardeerd. Aan het einde van de rally nam het aantal bedrijven met een hoge koers in 52 weken steeds verder af. Het grootste gedeelte van de 170 genoteerde bedrijvennoteren op dit moment zelfs het laagste niveau van het jaar. Daar staat tegenover dat de rally slechts in handen ligt van ongeveer 50 zeer goed presterende aandelen- waarvan de meerderheid inmiddels al gepiekt heeft. Ook beseffen beleggers steeds meer dat het economische klimaat steeds moelijker wordt gezien de enorme monetaire verruiming en dalende rentes inmiddels echt wel uitgewerkt zijn.