Trump did it! De Amerikaanse economie groeit dankzij de belastingverlaging, toch?

14 september 2018

De huidig president van het land met de belangrijkste economie ter wereld stak afgelopen week een eigengereide lofzang over zichzelf af. De Amerikaanse economie groeide, volgens het Amerikaans bureau voor de statistiek, met 4,2% jaar-op-jaar in het meest recente kwartaal.  “President Trump heeft een magische toverstaf nodig om 4% bbp-groei te behalen,” zo citeert Trump voormalig president Obama. “Het lijkt erop dat ik die magische toverstaf heb gevonden, met 4,2% groei, en we zullen zo nog zoveel MEER groeien dan dit! We zijn pas net begonnen.”

Trump heeft inderdaad een toverstaf gevonden, maar zijn toverstaf is allesbehalve magisch. Trump is eerder een zwendelaar dan een tovenaar. De toverstaf van Trump is namelijk niks anders dan een eeuwenoude truc: jezelf diep in de schulden steken, waardoor je rijk lijkt maar arm raakt.

Dit is hoe de doorgestoken kaart van Trump werkt

Terwijl Trump alle eer opeist (hij meende zelfs deze week – onterecht – dat voor het eerst in honderd jaar de werkloosheid lager was dan de bbp-groei), kwam Bloomberg al twee maanden eerder (in juli) met de correcte uitleg voor het vermeende economisch mirakel van deze oude casinomagnaat. De recente groeispurt is het resultaat van een toenemend begrotingstekort en een snellere toename van de Amerikaanse publieke schuldenlast.

“Het toenemende begrotingstekort stimuleert de economische groei”, kopte Justin Fox van Bloomberg in de zomer. “Het lijkt erop dat het toenemende begrotingstekort een onderschatte factor is achter de ogenschijnlijke sterkte van de Amerikaanse economie dit jaar. Maar deze sterkte zou tijdelijk kunnen blijken te zijn en kan weleens enorme problemen veroorzaken in de toekomst”.

In dit licht is het niet verwonderlijk dat datzelfde Bloomberg deze week met het volgende nieuwsbericht kwam: Amerikaans begrotingstekort zwelt op tot $898 miljard dollar, méér dan beraamd. Hierin schrijft het Amerikaanse medium dat het begrotingstekort in de eerste elf maanden van het huidig fiscaal jaar een derde hoger ligt in vergelijking met het voorgaande fiscaal jaar. Dit is meer dan het Congressional Budget Office (CBO) beraamd had. Terwijl de belastinginkomsten inderdaad toenamen (met 1%), namen de uitgaven harder toe (met 7%). Dit alles bracht de Amerikaanse staatschuld tot een recordhoogte van $21,5 biljoen (ja, eenentwintig duizend miljard), waarbij de belastingverlaging goed zal zijn voor een extra $1,5 biljoen aan schuld gedurende de komende tien jaar.

De magische formule is dus allesbehalve magisch

Nu is het duidelijk dat iedereen een goed feestje kan organiseren met een hoop geleend geld (we hebben het over een begrotingstekort van bijna $3000 dollar per Amerikaan). Ook ik kan met een dergelijk budget iedereen een fantastische avond bezorgen. Dit betekent niet dat ik per se wat bereikt heb: ik heb simpelweg geld geleend om op de korte termijn me te voordoen als iemand die heel wat te besteden heeft. Het tegenovergestelde is natuurlijk waar.

Sterker nog, dit is de ouderwetse socialistische aap uit de mouw. Venezuela, dat langzaam een economische ramp over zichzelf afriep, deed hetzelfde onder de democratisch verkozen socialist Hugo Chávez. Terwijl de olieprijs steeg, stak Chávez zijn land diep in de schulden. Met een enorm begrotingstekort, financierde hij de opzwellende staatsuitgaven die bestemd waren voor allerlei politieke projecten, waaronder gratis huisvesting en zo goed als gratis benzine.

Hiermee leek hij een ogenschijnlijk wonder voor elkaar te boksen: enorme economische groei onder een socialistisch model. Hij werd door intellectueel links onthaald als een held: Chávez was hét voorbeeld van modern (en succesvol) socialisme uit de 21e eeuw. Meerdere boeken verschenen waarin Chávez unaniem verheerlijkt werd.

Uiteraard was er weinig nieuws onder de zon. Chávez deed precies wat vele politiek leiders eerder al eens hadden geprobeerd: met geleend geld economische groei bewerkstelligen. De lofzang voor Chávez was een ontkenning van economische wereldgeschiedenis.

En in dat opzicht is Trump niet veel anders. Ook Trump steekt zich momenteel diep in de schulden om groei te bewerkstelligen. En dat betekent dat het economisch wonder helemaal geen wonder is. Wanneer rentes verder stijgen en Trump herkend wordt als de keizer zonder kleren, dan zal dat ook voor de markten grote gevolgen hebben.

Goud, dat nu met moeite rond de $1200 per troy ounce schommelt, zal dan een van de belangrijkste gegadigden zijn om groeiaandelen van de troon te stoten. Wat dat betreft is het “De koning is dood, lang leve de koning!”, waarbij koning Trump opgevolgd wordt door koning goud.

Nieuwsbrief

Meld u aan voor onze wekelijkse nieuwsbrief en ontvang automatisch de scherpste analyses en het allerlaatste nieuws

“Tien dingen die u moet weten
alvorens u belegt in goud”

Meld u nu aan voor onze wekelijkse
nieuwsbrief en ontvang gratis het
exclusieve rapport over het beleggen
in goud.